Recensie Drs. P Jaar- en Bewaarboek

‘Dit prachtige boek zou men aan alle politici moeten geven.’ Mark Coenen
in De Morgen van 8 december 2018

“Taal is kostbaar, een fundamenteel bezit van een volk. Als een volk daar slordig mee omgaat, is dat een wezenlijk verlies.” Niet mijn woorden, maar ik zou ze gezegd willen hebben. Ze zijn van Drs. P en staan in een prachtig nieuw boek over hem.

Drs. P was het pseudoniem van Heinz Polzer, die in 2015 overleed. Twee dagen na zijn dood verscheen zijn rouwbericht in de krant. Het leukste doodsbericht ooit.

Even uw aandacht graag!
Korte berichtgeving:
Ondergenoemde
Is niet meer in beeld –

Wat hier (behalve voor
Onbelangstellenden)
Hartelijk groetend 

Wordt medegedeeld 

Drs. P

Het eerste Drs. P jaar- en bewaarboek is een feest voor oog en geest. Bij elkaar geschreven door een select gezelschap vrienden, prachtig uitgegeven op luxueus papier.

“Vrolijke verhalen en puntige beschouwingen over de unieke en onvergetelijke Zwitser-Nederlandse taalkunstenaar”, staat er in de inleiding en daar is geen woord van gelogen. Het verslag van zijn buitengewoon vrolijke afscheidsdienst staat er in en is typerend. Meermaals barstte men in luid gezang uit. Een hilarisch eerbetoon.

Op het einde ging de man, die van zijn twaalfde jaar tot zijn laatste dag een verstokte sigarenroker was, zelf in rook op.

P was de uitvinder van talloze versvormen, waaronder het onweerstaanbare ‘ollekebolleke’, iets waarin hij uitblonk als geen ander.

Zijn levensliederen zijn onvergetelijk en nog steeds bijzonder meezingbaar, al hoort men dat repertoire nog nauwelijks in het openbaar, laat staan op de radio.

‘De andere oever is daarginds, en deze hier is hier 

De oever waar we niet zijn noemen wij de overkant 

Die wordt dan deze kant zodra we daar zijn aangeland 

En dit heet dan de overkant, onthoudt u dat dus goed!

Want dat is van belang voor als u oversteken moet’

Bij ons had hij een schare muzikale vrienden: Jan De Smet, Hugo Matthysen en bovenal Jean Blaute, waarvoor hij de evergreen ‘Bananen’ schreef.

Een ouderwetse ambachtsman die er heel zijn leven uitzag als een raar mannetje in een grijs pak. Als hij zingt, klinkt hij als het geluid van een bezemwagen van de gemeentereiniging, schreef een criticus ooit. Als hij sprak, hakkelde hij. Dat kwam voort, zei hij, “uit een ziekelijke behoefte om mij zo nauwkeurig mogelijk uit te drukken. Ik zit eigenlijk tegen mijzelf te praten. Ik wil precies weten wat ik bedoel.”

Ik zou ze de kost niet willen geven, de politici die eigenlijk niet willen weten wat ze bedoelen. Die van de taal misbruik maken om mensen ongegeneerd te misleiden.

Dit prachtige boek zou men aan hen allen moeten geven, in ruil voor hun stukgelezen exemplaar van II Principe van Machiavelli.

Mark Coenen

Mark Coenen (1958) is adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL. 

Bootje

Waar kan men beter zich verpoozen

Behaagt het samenzijn zozeer

En kan men beter minnekoozen

Dan in een bootje op het meer?

 

(Drs. P)