VAN ONZEN VOORZITTER
In eerbiedige stilte is afgelopen maand het tienjarig bestaan van de Stichting Auteursrechten H.H. Polzer / Drs. P voorbijgegaan. In december 2015, een halfjaar na het overlijden van Drs. P, ging de Stichting (al snel omgedoopt tot Het Heen- en Weerschap) officieel van start met als doel ‘het gezongen en geschreven erfgoed van Drs. P zo lang mogelijk onder aller aandacht te brengen en te houden’. Met ronkende tevredenheid kunnen wij nu vaststellen dat we in onze missie zijn geslaagd! Onder auspiciën van Het Heen- en Weerschap verschenen de afgelopen tien jaar 13 nieuwe uitgaven van Drs. P in boekvorm en een zestal op cd en grammofoonplaat. Onder de knop ‘Over het schap’ op onze website zijn die uitgaven te zien en via een handige link te bestellen bij onze hofleverancier Concerto in Amsterdam. Tip: twee van de Drs. P Jaar- en Bewaarboeken, Leve onze goede Czaar! (met een unieke cd waarop nooit eerder uitgebrachte nummers) en Het wel en wee van Drs. P zijn nog beperkt leverbaar en nu zeer aantrekkelijk geprijsd.
Binnenkort is het bladmuziekboek Zing en speel mee met Drs. P weer leverbaar, in een prettig openvallende paperbackeditie. Bestuurslid Jaap Bakker heeft zijn opzoekingen naar de ‘Polzer-500’ (de verzameling van alle circa vijfhonderd liedteksten van de doctorandus) voltooid. Dat zal zeker leiden tot een nieuwe uitgave van Drs. P-teksten met talloze curiosa: verborgen parels en talloze gelegenheidsliederen die slechts eenmaal gezongen zijn. Voorts zijn er geruchten over een Drs. P-wandeling, een encyclopedische P-studie van ons Vlaams bestuurslid Paul Ilegems, een nieuwe reeks met bibliofiele uitgaven en een biografie die almaar dikker en onthullender wordt… Over tien jaar maken we opnieuw de balans op. In de tussentijd houden we u graag op de hoogte via onze website en nieuwsbrieven.
Vic van de Reijt
t
DOCTORANDUS IN DE DUINEN
Hoewel Drs. P allerminst te boek staat als geëngageerd cabaretier, heeft hij in de loop van zijn tekstdichterscarrière toch heel wat maatschappelijke onderwerpen behandeld: van IRA tot aids, van straatterreur tot Dolle Mina. Ook natuur en milieu gingen hem ter harte. Hij heeft nummers geschreven over vogelbescherming, plezierjacht, fossiele brandstoffen, chemisch afval, zure regen, extreem weer en de opwarming van de aarde (‘O, mijn Elfstedentocht…’).
Zo bezien is het niet verwonderlijk hem aan te treffen in een reclamefilmpje voor de Vereniging Natuurmonumenten. De opnamen vonden plaats in de Loonse en Drunense Duinen, een stuifzandgebied ten oosten van Kaatsheuvel. We zien Drs. P achter de piano zitten en horen hem het nummer ‘Zomerdag’ vertolken, een charmant en oprecht lied over genieten in en van de natuur.
P IN ZIJN VADERTAAL
Ook al heeft hij talloze verzen geschreven in het Engels, Duits en Frans, de internationale faam van Drs. P bleef tot nu toe beperkt tot één buitenland, te weten België. Maar daar komt misschien verandering in. De dichtende doctorandus is inmiddels in Duitsland ontdekt. Wij van Het Heen- en Weerschap kwamen daarachter toen we half november van een Duitse mijnheer een vriendelijk mailtje ontvingen waarin hij ons een – zeer geslaagde – vertaling aanbood van Drs. P’s ‘Sinterklaaslied’. Helaas was er op korte termijn geen gelegenheid om dit werkstuk op de website te plaatsen, maar onze nieuwsgierigheid was gewekt en wij zijn ons nader gaan informeren.
Christian Golusda
Foto: Alfredo de Laat
De Sinterklaasliedvertaler die ons aanschreef heet Christian Golusda, woont in Frankfurt am Main, telt 77 jaren en is wat je noemt een duizendpoot. Hij heeft farmacie en medicijnen gestudeerd en was vele jaren werkzaam als psychiater. Hij is actief geweest als danser en in het verlengde daarvan, als dramaturg en regisseur. Acteren deed hij ook – onder meer in de film De aanslag, waarin hij een rolletje had als Duitse officier.
Na de eeuwwisseling richtte Golusda zich meer en meer op de literatuur. Hij schreef en vertaalde gedichten, onder andere van J.C. Bloem. Een keuze uit diens oeuvre, vertaald samen met Gerd Busse, verscheen in 2024 onder de titel Ganz einfach glücklich, in der Dapperstraat.
Oudejaarsuitzending 1986
Eind vorig jaar vond ons Schaplid Paul Ilegems op een oude computer een compleet televisieprogramma terug waarin Drs. P optrad als gast van De Nieuwe Snaar, een Vlaams humoristisch muziektheatergezelschap waarmee hij goede banden onderhield. Hij was bevriend met de frontman van de groep, Jan De Smet, maar ook met hun muziekproducer Jean Blaute, die in andere verbanden al eerder met hem had samengewerkt.
Het programma heette Een Nieuwe Snaar op ’t oude jaar en werd op 31 december 1986 uitgezonden door de BRT. Het script kwam hoofdzakelijk uit de pen van Hugo Matthysen, nog zo’n Vlaamse kameraad van de doctorandus.
Inhoudelijk wordt het programma gekenmerkt door een amalgaam van meligheid en absurdisme, een stijl waarbij Drs. P zich ongetwijfeld thuisvoelde. Hij is diverse malen te zien, feestelijk in smoking gestoken, met monologen, korte scènes, een gedicht en het nummer ‘Oud en Nieuw’, dat bestaat uit een opsomming van allerlei bizarre goede voornemens:
Het verjagen van gluurders
Bij vakbondsbestuurders
Het werpen van grind
Naar een moederloos kind (och, het is maar een hint)
(Enzovoort)
Heel curieus is de cameo role van de politicus José Happart, een activistische wallingant die zeer omstreden was, onder meer omdat hij als burgemeester van de overwegend Nederlandstalige gemeente Voeren weigerde die taal te spreken. Het is moeilijk te begrijpen waarom De Nieuwe Snaar hem heeft uitgenodigd. Vlaamse humor?
DRS. P, THE PARTY: PARELS UIT DE SCHATKIST VAN DRS. P
Door Patrick van den Hanenberg
Erik van Muiswinkel met zijn instrumentalist Guus van Marwijk. Foto: Bob Bronshoff[
Waarom zelf iets nieuws verzinnen als er nog een scheepslading schitterend, vrijwel ongebruikt materiaal voor het grijpen ligt? Volgens dat principe is Erik van Muiswinkel te werk gegaan voor zijn tweede Drs. P-programma The Party. En geef hem eens ongelijk. Het taalminnende publiek kan hem dankbaar zijn.
Wat is het toch een genot, en een praktisch voordeel, om Drs. P’s Tante Constance en Tante Mathilde, het eerste deel uit de magische Pluche-reeks van Nijgh & Van Ditmar in de kast te hebben. Want als Erik van Muiswinkel – met hulp van pianist Guus van Marwijk (ook bespeler van accordeon, doedelzak en kazoo, door Drs. P tot gonzofoon omgedoopt, omdat hij die naam aparter vond) – het ‘Botanisch twistgesprek’ heeft gezongen (wat toch iets anders is dan het ‘kwinkeleren’ van Drs. P) wil je toch nog even rustig nalezen wat er allemaal in die tuin heeft gestaan, behalve ‘de tuinkabouter met een mandje op zijn rug’. En dat zijn vele tientallen planten, grassoorten en kruiden, waaronder dille, dreps, dolik, stijve ogentroost, huttentut, purperrode russola, tijmbloemdrakekop, kwispelgerst en wollige saffloer, om er slechts enkele te noemen. Op een enkel door Drs. P verzonnen stukje flora na, bestaan al die botanische producten werkelijk. Een absoluut godswonder dat Van Muiswinkel dat allemaal ongeschonden uit zijn mond weet te toveren. In een van de informatieve tussenverhaaltjes vertelt hij dat Leen Jongewaard, die nog maar net was aangeschoven bij Cabaret Lurelei (van Eric Herfst en Jasperina de Jong), waarvoor Drs. P dit lied had geschreven, iets te snel zijn vinger had opgestoken om dit botanisch epistel te zingen. Hij heeft daar behoorlijk veel spijt van gehad.
POLZERS POLITIEPOËZIE
Door Jaap Bakker
Veel van de eenmalige en vaak kleinschalige optredens die Drs. P in zijn leven verzorgd heeft, werden opgeluisterd door een speciaal voor de gelegenheid geschreven lied of gedicht. Sommige van die doorgaans kort tevoren neergepende creaties verwierven ruimere bekendheid, zoals het hilarische ‘Deventer’ (‘Deventer koek, Deventer koek / Staat al sinds eeuwen als eetbaar te boek…’). Andere gelegenheidsverzen zijn nooit in het openbaar verschenen en zelfs niet door de auteur bewaard: die overhandigde hij bij wijze van souvenirtje aan de organisatie van het evenement.
Bij het optreden van Drs. P voor de Nederlandse Politie Academie op 12 oktober 1983 ging het ook zo. De organisatoren hebben het manuscript in ontvangst genomen en gewetensvol bewaard. De tekst werd overgetypt en in de eerstvolgende editie van de almanak afgedrukt. Het origineel bleef in bezit van de gastheer, de thans gepensioneerde politieman Johan Bodrij, die zich het optreden nog goed herinnert. Drs. P begon met het declameren van onderstaand vers waarna hij zich achter de piano zetten en op de gebruikelijke wijze zijn repertoire vertolkte. Het optreden was heel succesvol. Na afloop bedankte de Bodrij hem in rijmvorm en bood hem een NPA-stropdas aan.